Fietsen naar Praag. Discussie zonder grenzen.

Op de website van het Bibliotheekblad verscheen een gastblog[link] van Katwijkse collega Bert Breed. Bert wil naar Praag fietsen. Om de beste routes te vinden wil hij graag het boek ‘Fietsen naar Praag‘ gebruiken. Helaas, dit boekje was niet via een bibliotheek te verkrijgen.

Dat kan een enkele keer gebeuren. Maar het gebeurt niet een enkele keer. Het lijkt een steeds vaker voorkomend verschijnsel geworden in het leven van de bibliothecaris. Nee moeten verkopen bij een schijnbaar eenvoudig verzoek. Voor een goede bibliothecaris is dat een traumatisch moment.

Maar zonder dollen, hoe vaak gebeurt dat dan? Alarmerend veel? Of gebeurt het zo incidenteel dat we het moeten verwaarlozen? Hoe reageren de klanten daarop? Zijn ze vergevingsgezind, of lopen ze gefrustreerd weg van de openbare bibliotheek? Zijn we heel langzaam de lange staart aan het verliezen, niet alleen bij de boeken, zowel fictie als non-fictie, maar ook als ‘klantgroep’?

Niemand weet het echt zeker. Het lijkt mij eigenlijk wel belangrijk om bijtijds te gaan signaleren, zeker als de pessimisten – waartoe ik mezelf eigenlijk wel reken – gelijk zouden hebben.

Lees verder

Lekker twietmieten

Met een groepje bevriende – en twitterende – collega’s uit Nederland op bezoek bij een van hen. Rondleiding door de bibliotheek, lunch, korte rondwandeling door de stad en het hoogtepunt is natuurlijk de lokale horeca-test. Gelukkig ben ik niet de enige die het een supertoffe en geslaagde traditie vind. Hoewel lang niet iedereen er altijd bij is (meestal zijn we met een groepje van zo’n  tien tot vijftien man) – iedereen is een klein beetje gelukkiger aan het eind ervan.

De traditie is al een aantal jaren geleden begonnen (in Middelburg?) en ik mocht in 2016 aanhaken.  Ze krijgen me er echt niet meer uit weg :-).  We hebben genoeg gespreksonderwerpen. De branche gaat natuurlijk over de tong, lokale ervaringen worden uitgewisseld en heel veel privézaken worden besproken. Je moest eens weten hoeveel morele steun ik van de ‘harde kern’ heb gehad in het voorbije moeilijke jaar.

Lees verder

Domrechts en de geschiedenis

Op Twitter is het waarschijnlijk iets opvallender zichtbaar dan in de traditionele media: de opkomst van het neonazisme in de westerse wereld. Vandaag ontsieren tweets over Charlottesville mijn timeline.
Gisteravond hielden blanke nationalisten aldaar een demonstratie bij het standbeeld van Thomas Jefferson, op de campus van de universiteit van Virginia. Studenten die tegen deze demonstratie zijn ‘verdedigen’ het beeld terwijl ze een spandoek voeren waarop ze kenbaar maken tegen ‘white supremacy’ te vechten. Bij de nationalisten wordt de Hitlergroet gebracht.  Wellicht is het verstandiger om de term domrechts te gaan vervangen door wat het feitelijk is: neonazisme.

Lees verder