Op Facebook postte ik gisteren een bericht met de song Drive Home van Steven Wilson erin, met een verhaaltje erbij. Die song van Steven Wilson, die ik altijd al erg mooi vond, gaat over een verdrongen trauma. Een man verliest bij een mogelijk door hemzelf veroorzaakt ongeluk zijn geliefde. Hij verdringt de herinnering eraan compleet. Later komt de geest van de overleden vrouw terug om hem erop te wijzen dat hij het alsnog onder ogen moet zien en de zelfverwijten los moet laten. Uiteraard trok ik op Facebook het lijntje door naar mezelf en het verhaal dat ik hier het afgelopen jaar de vrije ruimte heb gegeven en waarin te zien is hoe ik langzaam maar zeker het exacte verloop terug vond van die deels verdrongen gebeurtenissen van zo’n veertig jaar geleden.

Lees verder →