Mijn kerstmis.

Als kind en in mijn vroege jeugd ben ik op eerste Kerstdag opgegroeid met als “diner” een kom erwtensoep uit blik op schoot, of op z’n best aan tafel met witbrood en kroketten uit de diepvries of in een héél gunstig geval, een pasteitje met ragout uit blik. Tweede kerstdag was er na de snijbonen met draadjesvlees, steevast de te laat uit de vriezer gehaalde, bevroren, chipolatapudding. We maakten er vaak zelf grapjes over, al was dat best zielig voor ma, die niet echt geboren was met de aanleg om fantasievol te koken.