Delirium

Er zijn momenten dat ik me afvraag of dat delirium echt wel voorbij is en dat ik misschien gewoon nog wakker moet worden. Het pijnlijke lichaam waarin ik me voortsleep – en dat hoofd dat niet meer hetzelfde is als vroeger. Het is soms zo moeilijk om te dragen. De angst om de risico’s die ik loop. Kans op vroege dementie onder andere. En dan schrikken als je die gebruiksaanwijzing totaal niet meer kunt bevatten. Geen boeken of lange verhalen meer kunt lezen. En dat je moet nadenken als je voor de spiegel staat. Wat is mijn linkerkant? Waar is mijn werk gebleven?

Lees verder

Vier weken delier: van Antwerpse Zoo naar de ferry AMC – Almere vv. (3 van 4)

Vlak na de operatie.

Vlak na de operatie. Ik weet er gelukkig niets van af.

Op 31 mei 2015 ging het licht uit en begon mijn lange delier. Van het moment zelf, of de nacht ervoor, heb ik geen weet. Van horen zeggen weet ik dat de benen het het eerst begeven als er geen goede doorbloeding meer is. Zal wel. Ik had volgens mijn vrouw een strip Nerufen in mijn hand. Ik zal dus pijn hebben gehad. Het mòet in ieder geval een stevige knal zijn geweest – met mijn hoofd op de rand van de badkuip.
Met veel herrie. Godzijdank.

 

Lees verder