Lekker twietmieten

Met een groepje bevriende – en twitterende – collega’s uit Nederland op bezoek bij een van hen. Rondleiding door de bibliotheek, lunch, korte rondwandeling door de stad en het hoogtepunt is natuurlijk de lokale horeca-test. Gelukkig ben ik niet de enige die het een supertoffe en geslaagde traditie vind. Hoewel lang niet iedereen er altijd bij is (meestal zijn we met een groepje van zo’n  tien tot vijftien man) – iedereen is een klein beetje gelukkiger aan het eind ervan.

De traditie is al een aantal jaren geleden begonnen (in Middelburg?) en ik mocht in 2016 aanhaken.  Ze krijgen me er echt niet meer uit weg :-).  We hebben genoeg gespreksonderwerpen. De branche gaat natuurlijk over de tong, lokale ervaringen worden uitgewisseld en heel veel privézaken worden besproken. Je moest eens weten hoeveel morele steun ik van de ‘harde kern’ heb gehad in het voorbije moeilijke jaar.

Lees verder

In gesprek met directies – of waarom die reacties wellicht niet komen.

Op het moment dat ik de zinsnede ‘de openbare bibliotheek onwaardig’ neerzette, grijnsde ik een beetje gemeen bij mezelf. ‘Ja, daar gaat wel ergens over gefronst worden’ dacht ik. En liet het zinnetje doelbewust staan.
Als er maar èrgens over nagedacht zou worden. Al was het maar tien seconden.

Ik wist niet dat de op Twitter veel gevolgde Patrick Heemstra de post verder zou tweeten, voorzien van de enigszins vileine Telegraafkop ‘keiharde blogpost over vrijwilligers in de bibliotheek’. Ik miste die tweet. Ik zag hem pas een dag later. Tot mijn verbazing kreeg ik e-mailtjes van mij onbekende bibliotheekmedewerkers. Word ik gelezen dan? Ja, meer dan honderd keer op een dag.

En dan reageert Erna Winters, directeur van bibliotheek Kennemerland, ineens op je blog. Nu ken ik Erna een héél klein beetje. In een heel grijs verleden, toen ik net begonnen was in bibliotheek Almere, was zij er kortstondig manager. Ik ben er heilig van overtuigd dat het hebben van een afwijkende mening bij haar geen enkel probleem is, zolang die mening ‘boven de gordel’ blijft. Ik vermoed hetzelfde bij Jacqueline Roelofs, de directeur van Biblionet Groningen, die later die avond nog eens bovenop mijn blog sprong.
Pfff. Ze zijn het er duidelijk niet mee eens. Maar goed. Wees welkom.

Lees verder

Vrijwillig?

Een vroegere tante van mijn vrouw werkte héél lang geleden als vrijwilliger in de bibliotheek van een klein Noord-Hollands plaatsje.  Ze zette koffie,  maakte schoon, ze lapte ramen, ruimde soms boeken op en maakte praatjes met de bezoekers.  Ze was bovendien een zeer begenadigd handwerkster. Haar werk, vooral poppen in klederdracht, werd regelmatig tentoongesteld in die bibliotheek.  Ze haalde er zelfs de lokale krant mee. Een aantal poppen zijn nog te bewonderen in een Almeers verzorgingstehuis, waar we ze aan hebben geschonken.

Lees verder

You know I’m bad, I’m bad!

Well, they say the sky’s the limit
And to me that’s really true (Na!)
But, my friend, you have seen nothing
Just a-wait till I get through

Because I’m bad, I’m bad, sh’mon, na!
(Bad, bad – really, really bad)
You know I’m bad, I’m bad – you know it, na!
(Bad, bad – really, really bad)

Aldus Michael Jackson.

In ongeveer 2005, het preciese jaartal ben ik even kwijt, vond onze visionaire teammanager het van belang dat er een subteam werd opgericht, een team dat zich zou gaan richten op ‘de digitale bibliotheek’, in alle aspecten daarvan. Dat werden dus Yvette, Ania, Ans, Frank en ondergetekende.
Een van onze eerste taken was het bedenken van een naam voor dat team. We hadden volledige vrijheid . Dat werd dus  team Bibliotheek Almere Digitale diensten. Ofwel BADD. Dat we ook een lijflied hadden was duidelijk. Nog zeker tien jaar later kwam ik sporen tegen van dat team BADD op digitale opslagruimtes van de bibliotheek en in mailadressen. Om nog maar te zwijgen van de napret die we met z’n allen nog wel eens hebben.

Lees verder