De nieuwe bibliotheek van Tilburg – met veel foto’s

Begin dit jaar is de nieuwe openbare bibliotheek van Tilburg geopend. Voor de bibliotheek werd geen nieuw gebouw neergezet, maar ‘moest’ de oude LocHal, waar tot 2011 NS locomotieven werden onderhouden,  worden gebruikt. Het interieur van de bibliotheek werd ontworpen door Francine Houben van architectenbureau Mecanoo.
In de bibliotheek zijn ook Seats2Meet, De Kunstbalie en het Brabants Kenniscentrum Kunst en Cultuur gevestigd.

Lees verder

Voorleesmiddag voor kinderen door rechts-extremisten verziekt.

Vanmiddag (zaterdag 22 december) zouden drag queens voorlezen aan kleine kinderen in de openbare bibliotheek van Nijmegen. Dat zou gebeuren onder het motto Kleurrijke verhalen. De middag is uiteindelijk afgelast vanwege de aanwezigheid in de bibliotheek van jongeren die deel uitmaken van de extreem-rechtse groepering ‘Identitair Verzet’.

Lees verder

Vrijwilligers in de bibliotheek. Het begint een beetje op een epidemie te lijken.

Mijn eerdere stukje over vrijwilligers in de openbare bibliotheek veroorzaakte een kort stormpje. Waarschijnlijk alleen in een glas water. Maar toch, mij laat het niet onbewogen. En kom, laat ik weer ’s even in het vuur porren. Het zal niet veel uitmaken. Maar dan ben ik het in ieder geval kwijt.

Vooropgesteld: vrijwilligers die zich inzetten voor ‘het taalhuis‘ (een plek waar volwassenen beter kunnen leren lezen, schrijven, rekenen en omgaan met de computer) of als ‘voorleesouder’, vind ik meer dan prima. Er zijn puristen die vinden dat ‘computeronderwijs’ ook door bibliotheekmedewerkers (met een opleiding) gegeven moet worden, maar ach… dan moet je ook zeggen dat taalonderwijs voor het taalhuis door professionals gedaan moet worden. Dus daar ben ik lekker soepel en tolerant in :-).

Lees verder

Fietsen naar Praag. Discussie zonder grenzen.

Op de website van het Bibliotheekblad verscheen een gastblog[link] van Katwijkse collega Bert Breed. Bert wil naar Praag fietsen. Om de beste routes te vinden wil hij graag het boek ‘Fietsen naar Praag‘ gebruiken. Helaas, dit boekje was niet via een bibliotheek te verkrijgen.

Dat kan een enkele keer gebeuren. Maar het gebeurt niet een enkele keer. Het lijkt een steeds vaker voorkomend verschijnsel geworden in het leven van de bibliothecaris. Nee moeten verkopen bij een schijnbaar eenvoudig verzoek. Voor een goede bibliothecaris is dat een traumatisch moment.

Maar zonder dollen, hoe vaak gebeurt dat dan? Alarmerend veel? Of gebeurt het zo incidenteel dat we het moeten verwaarlozen? Hoe reageren de klanten daarop? Zijn ze vergevingsgezind, of lopen ze gefrustreerd weg van de openbare bibliotheek? Zijn we heel langzaam de lange staart aan het verliezen, niet alleen bij de boeken, zowel fictie als non-fictie, maar ook als ‘klantgroep’?

Niemand weet het echt zeker. Het lijkt mij eigenlijk wel belangrijk om bijtijds te gaan signaleren, zeker als de pessimisten – waartoe ik mezelf eigenlijk wel reken – gelijk zouden hebben.

Lees verder