Afgekeurd

kruisje bij ongeschiktNadat ik vorige maand al bericht kreeg van het UWV dat ik geen re-integratieverplichtingen had, kreeg ik een dag of tien geleden ook te horen dat ik alsnog – en met terugwerkende kracht – een IVA uitkering ontvang. Heel erg geruststellend.

Geen idee hoe dit administratief verwerkt wordt. Ik neem aan dat mijn werkgever het geld ontvangt van het UWV en dat ze me blijven betalen tot twee jaar na mijn ziekmelding.  Ik merk het wel.

Hiermee komt ook het besef dat het echt helemaal voorgoed definitief over en uit is met werken. Ik had natuurlijk al een tijdje kunnen wennen aan het idee.  Er zijn dingen die ik zal missen. Ik heb heel fijne mensen leren kennen, waarmee ik hopelijk nog heel lang in contact kan blijven. Wat ik niet ga missen is de spanning en het eeuwige zwalken als het om toekomstvisies gaat. Bij de minste verandering van windrichting of het opdoemen van nieuwe hypes in de maatschappij slaan bibliotheekdirecteuren op tilt. En met name in het meegaan in hypes slaan ze heel vaak de plank mis.  Of gaan ze pas mee als de hypes al over het hoogtepunt zijn. Een paar jaar geleden kon ik er om lachen. ‘Never a dull moment‘.  Na de dissectie is het stress geworden. Veel te veel stress. Mijn buigzaamheid verloren?  Met pijn in mijn hart denk ik soms terug aan heel dierbare, helaas uit het oog verloren vrienden, die mij – veertig jaar geleden – zo heel erg ‘plooibaar’ noemden.  En dat ik meer in mijn vingers had dan de meesten in hun hele lijf.

Snik.  Ik moet er nu aan wennen dat ik die kwaliteiten maar op een andere manier moet gaan inzetten.

En is het echt voor altijd? Mwah… eerst na de zomer maar eens gaan oriënteren op leuk vrijwilligerswerk.  En misschien herstelt mijn lichaam wel zo, na een paar jaar, dat ik de laatste paar jaar tot aan mijn pensioen weer zomaar….

We zien het wel.

Slotakkoord

Over hoe het mij verging na de dissectie in 2015 heb ik eigenlijk heel weinig geschreven. Iets over m’n gebrekkige kortetermijngeheugen, iets over de e-bike en een mogelijke PTSS. Maar niets over mijn werksituatie.  Nu, eind maart 2018, is er een soort eindpunt bereikt, met name in die werksituatie. Noem het, na alles wat er gebeurd is een ‘happy ending’. Het UWV heeft mij vrijgesteld van re-integratieinspanningen en in april 2019 zal een WIA (IVA) aanvraag ingediend kunnen worden. En ja, mijn vrouw en ik zijn daar heel blij mee. Voor het eerst sinds begin 2015 voel ik dat ik weer rust heb. Eindelijk.

Lees verder

PTSS?

PTSS, ofwel Post Traumatische Stress Stoornis, is een stoornis waarbij traumatische ervaringen ongewild, op diverse manieren of momenten, weer worden opgeroepen. Klachten die bij PTSS vaak voorkomen zijn:

  • nachtmerries
  • slaapproblemen
  • last van prikkelbaarheid
  • soms last van woede-uitbarstingen
  • op de hoede zijn, altijd waakzaam zijn
  • concentratieproblemen
  • schrikachtig zijn
  • vermijdingsgedrag

(Bron)

Vandaag wil ik dieper ingaan op de psychische  gevolgen van mijn aortadissectie in 2015. Mijn naaste omgeving is het opgevallen dat ik momenteel nogal depressief ben.

Lees verder

Korte termijn geheugen?

pak pleepapierDe ene klunzigheid na de andere. Ik word er zo moe van.
Vandaag: koop drie pakken wc-papier bij het Kruidvat. Zet ze neer om even te betalen. Betaal en vervolg mijn weg.
Kom er een uur later thuis pas achter dat  ik ze heb laten staan bij het Kruidvat. Op moment van betalen al vergeten dat ik ze had neergezet.

Nee. Dit valt niet in de categorie ‘overkomt iedereen wel eens’, of kwetsender: ‘de leeftijd’. Het zijn klunzigheden die te wijten zijn aan een wankel functionerend korte-termijngeheugen.  En ik heb ze een paar keer op een dag. Een van de gevolgen van vier weken delier.