Zo langzamerhand begin ik het ook benauwd te krijgen. Figuurlijk dan. Ik behoor natuurlijk tot een paar risicogroepen – en de her en der verspreide verhalen over ademhalingsproblemen, tot en met lugubere intuberingsverhalen in Italië, baren me best wel zorgen. Ook al wéét ik rationeel dat ik best wel wat kan hebben en het risico voor mij subminimaal is. Maar er zijn duizenden voor wie het risico wel heel erg groot is en de gevolgen ernstig.
Ben ik meegezogen op de golven van de massahysterie, zoals een aantal empathielozen roept?
Tag archieven: angst
Vier en een half jaar later
De aortadissectie is nu zo’n vier en een half jaar geleden gebeurd. Hoe gaat het nu met me?
Zo langzamerhand raak ik wel gewend aan mijn ‘nieuwe lijf’. De wetenschap dat het nooit meer beter wordt dan wat het al een jaar of vier is. Echt wennen doet het natuurlijk nooit echt. Ik bijt me er met een stukje cynisme gewoon doorheen.
Reacties van kennissen of vrienden soms: ‘je ziet er goed uit! ‘Je gaat veel naar concerten, hè?’ Met die vragende en twijfelende blik van ‘waarom werk je eigenlijk niet?’