Post Intensive Care Syndroom (PICS)

Het Post IC Syndroom bestaat uit een serie gezondheidsklachten, die zijn ontstaan na een behandeling van een levensbedreigende gezondheidssituatie op een intensive care afdeling.

De gezondheidsklachten die ontstaan kunnen lichamelijk zijn: o.a. vermoeidheid, spierzwakte, zenuwpijn en met name in de rechtervoet, kortademigheid, gewrichtsklachten, verminderde weerstand en moeite hebben om bij het lopen de benen voldoende op te tillen, waardoor vaak gevallen wordt.

Ook cognitief kunnen er problemen zijn: problemen met concentratie, korte termijn geheugen, de denksnelheid bij het oplossen van problemen en ‘multitasking’ dat niet meer lukt.

Uiteraard zijn er de nodige psychische problemen: PTSS, gevoelens van angst, verdriet en onmacht, depressies en een intenser gevoelsleven.

Niet alleen de patiënten zelf, maar ook familieleden en naasten die met grote regelmaat op de IC op bezoek kwamen kunnen PICS oplopen.

Ik herken er hierboven een groot aantal klachten zelf van. Ik had ze eerder gelinkt aan de dissectie en een onvoorbereide spoedtransplantatie van aorta ascendens en boog. Maar vorige maand had ik een lezing over PICS en het kwartje viel toen eindelijk. Gisteren tijdens het PICS congres in Ede had ik geen enkele twijfel meer.

PICS wordt sinds begin 2018 eindelijk door het Ministerie van VWS erkend. Goed nieuws voor patiëntenorganisatie IC Connect en stichting FCIC (Family & Patient Centered Intensive Care), maar ook voor patiënten die na hun opname te maken gaan krijgen met het UWV.

Voor de geïnteresseerde is er heel veel informatie te vinden op de websites icconnect.nl en www.fcic.nl. Bovendien worden er regelmatig bijeenkomsten georganiseerd voor en door patiënten.
Voor mezelf sprekend kan ik zeggen dat contact met lotgenoten sowieso een geweldige verlichting biedt.

Er is door IC Connect en FCIC een uitgebreide folderlijn uitgebracht. Vraag ernaar in het ziekenhuis. Als ze die niet hebben kunnen ze besteld worden via bovengenoemde websites.

Voor mij is er wel een groot raadsel: ik heb de IC nooit bewust beleefd. Ja, een paar enge nachtmerries. Buizen die uit m’n keel gehaald werden. Vastgebonden en in brand gestoken worden (zo voelt een CT scan voor delirante IC patiënten). Maar ik had geen flauw idee waar ik was – alleen een paar nachtmerries.

Trailer van de Delirium Experience

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *