Een vergiet. Dat is wat mijn geheugen is geworden. Er is niets mis met mijn “lange-termijn” geheugen. Ik weet nog perfect waar ik vroeger – als in héél vroeger – heb gewoond en wat ik als klein kind beleefd heb. Maar oh wee, kleine dingen kunnen soms zomaar het ene oor of oog in komen en er direct weer uit zijn, Of later pas weer terugkomen. Vooral mijn vrouw wordt hier gek van :-).
Een heel oude foto van de ouderlijke familie van mijn moeder. De familie van Zweden. Mijn moeder (Annie) staat boven, in het midden. Rechts van haar staat Ma. Links staat de vader: Pieter van Zweden. Op de onderste rij staan Jo(ke), oma Jannetje (geb. Meijaard) en het “jonkie”, broer Rinus. Wat een dierbare en prachtige foto.
Gisteren waren we bij de afscheidsceremonie voor tante Jo. Ze overleed vorige week toch plotseling, na een fatale val naast haar bed. Ze werd 88. Uiteindelijk was ze wel de langstlevende van Zweden.
Zoals zo vaak bij begrafenissen en crematies werd het een gelegenheid waar herinneringen werden gedeeld. Zo krijgt een dergelijke begrafenis toch een warm tintje. Al ligt dat natuurlijk anders voor mijn nichten, de dochters van tante Jo.
Bericht véél later pas gepubliceerd.
Hoi allemaal,
ja, ik ben er nog, kreupel en met een slijtende binnenkant, maar ik ben er nog, cynisch en wel. Maar na de afgelopen twee dagen van chaotische debatten met het nieuwe kabinet zonder beleid, geloof ik niet dat ik mijn mond nog kan houden. Althans, niet hier.
Wat een chaotische teringzooi waren die debatten van de afgelopen twee dagen (3 en 4 juli) met als dieptepunt de door Wilders gedicteerde tweet van Agema over hoofddoekjes.
Kamerlid Esmah Lahlah had zich al eerder in zeer felle bewoordingen uitgesproken tegen de afkeer van de PVV van hoofddoekjes. Het al dan niet wensen te dragen van een hoofddoek is een persoonlijke kwestie, waar niemand anders wat mee heeft te maken. Prachtig gesproken en ik hoop dat Esmah het nog heel ver gaat schoppen in de politiek!
We hoorden verder heel veel extreemrechtse rubbish, bijvoorbeeld ook over de mestproblematiek. Te vrezen valt dat wij heel ver achterop gaan raken, doordat de PVV alle mogelijke maatregelen om de doelen voor 2050 te halen gaat saboteren. We zullen daar een grote prijs voor gaan betalen, maar ja, dat is dan weer een last voor latere kabinetten.
Ik word dus niet blij, momenteel. En dan heb ik het nog geeneens gehad over de internationale politiek. De problemen in Amerika bijvoorbeeld. Trump en Biden schelen zo’n drie jaar ongeveer. En omdat Biden door zijn drukke baan soms wat vermoeid raakt en dus wat traag is als het om verbaal reageren gaat, krijgt hij vreselijk veel kritiek. In Nederland, waar we gelukkig niet mee mogen stemmen :-), wordt de haatcampagne jegens Biden nog niet eens aangevoerd door de Telegraaf, maar door de Volkskrant, die geen column onbenut laat om Biden af te zeiken, zo lijkt het.
Oekraïne, Poetin, China… Ik ben eigenlijk blij dat ik niet jong ben en in deze wereld moet opgroeien. Al zullen millenials er wel aan gewend zijn.
Anyway. De wereld stinkt. Ik hoop dat ik ooit weer zonniger tijden mee ga maken.
Posten doe ik dus héél erg onregelmatig, sorry. Al zal het niemand wat uitmaken :-).
Afijn, ik heb dus een rolstoel, een hele mooie. Het is een Progeo, redelijk lichtgewicht met een niet zo lichtgewichtige elektromotor achterop. De merknaam: LightDrive 2.1 slaat niet echt op het gewicht.
Ik gebruik hem als hulpmiddel bij wat langere loopstukken. Of in Artis. Inmiddels is de polyneuropathie bij mij zo ver dat lopen pijn doet en dat hou ik niet erg ver meer vol. Bovendien wordt de kracht in mijn benen ook steeds minder.
Nee, daar helpt geen trainen tegen. Ik kan er hooguit mijn spieren soepel mee houden op de fiets. Ook lang zo ver niet meer als vroeger.
Mensen vergeten bovendien vaak dat ik heel wat bètablokkers slik waardoor de maximale inspanning van mijn rikketik ook zwaar gelimiteerd wordt. En ik heb COPD en ik heb die polyneuropathie weet je nog wel, weet je niet. Dus nee, helaas.
Maar ik ben héél blij met die rolstoel. Ik kan weer wat langer wandelen. De zomer is helaas zo goed als voorbij, maar ik moet nog ervaring opdoen met een heleboel situaties, zoals bijvoorbeeld in het openbaar vervoer.
Anyway, wordt vervolgd.