Tijd voor de terugblik op het Midsummer Prog Festival in Valkenburg op 22 juni.
Vorig jaar waren Halja en ondergetekende een midweekje in Valkenburg, de zuidelijkste tourist trap van Nederland. Natuurlijk is het een gezellig stadje. Volop wandelgelegenheid in de prachtige heuvelachtige natuur erom heen. Horeca met grote terrassen. Meerdere kroegen met speciaalbier. Eigenlijk geweldig. We hebben ons toen prima geamuseerd.
Op een middag liepen we bovenlangs het prachtige openluchttheater. Wauw. Wat zou het geweldig zijn om daar eens een concert van een progband mee te maken, zo lachten we naar elkaar.

Wat blijkt: er wordt al een paar jaar iedere zomer een progressive rock festival georganiseerd. Neerlands Lorelei aan de Geul. Of zoiets. Toen we zagen dat dit jaar IQ gecontracteerd was, besloten we ogenblikkelijk te gaan – en om er een lang weekend Valkenburg van te maken. Na IQ werden ook nog eens Pure Reason Revolution, Flower Kings, Focus, Jolly en the Inter Sphere vastgelegd (speelvolgorde dus precies andersom). Een dag die muzikaal niet kon mislukken, tenzij je een ouwerwetse progsnob bent.

En het weer was perfect. Niet te warm. Zonnig. Een festival kan zich niet beter wensen. Bovendien was het geheel uitverkocht.

Inter Sphere (foto’s) viel in  de categorie Progmetal. Hard en heftig. Leuk. Voor drie kwartier. Jolly (ook foto’s) idem dito. Leuke band uit de USA. Veel humor en de band kwam de rest van het festival gewoon op de tribune zitten.
Focus (nog meer foto’s) dan. Gewoon bewezen kwaliteit. Geen enkele band slaagde erin om het geluid zo goed af te stellen als Focus. En zoals Thijs van Leer, Pierre van der Linden, Menno Gootjes en Udo Pannekeet het publiek enthousiasmeren met hun perfect uitgevoerde muziek is ook een unicum. Heel jammer dat het concert wat ongelukkig eindigde door een stroomstoring tijdens de toegifte.
Vervolgens was het tijd voor een verrassing: Pure Reason Revolution (beeld). Een band die ik totaal niet kende. Was blijkbaar al negen jaar gestopt, na drie succesvolle albums en nu opnieuw begonnen. Een mix van metal, prog, progmetal en pure energie. Jonge zangeres en bassiste Chloë Alper met haar hoge, ietwat hese stem en energie was ontzettend boeiend. Ze werd door de vele vaste fans uit Frankrijk, Engeland en weet ik veel waar, na afloop nogal hijgerig besprongen. Iets wat ze zich trouwens wel liet gevallen 🙂 . Ik vond het in ieder geval heel erg onderhoudend allemaal. Zoek op Youtube vooral Fight Fire with Fire op… Nummer is niet helemaal kenmerkend voor de band, maar wel super energiek. Love it.
Sorry. Tussen Focus en Chloë zaten nog de Flower Kings (veel foto’s). De band was nogal vermoeid aangekomen – zo leek het. De zang had niet de bekende zuiverheid. De betovering die de band soms over een zaal kan uitstrooien was er dit keer niet. Het was zonder meer een gedegen optreden, zeker toen eindelijk het geluid goed stond, maar zoals soms gebeurt en meestal op festivals, had Roine Stolt zijn dag ook niet met de techniek. Lang aanmodderen met zijn wah wah pedaal, maar het gewoon niet aan de praat krijgen. Misschien zijn de Flower Kings gewoon geen festival band?
Tot slot IQ: goede wijn behoeft geen krans… prima concert. Kijk de foto’s maar. De stem van Peter Nicholls hield het. Net. En soms net niet. Maar het blijft een geweldige neo-prog band. Misschien wel de beste. We kijken hongerig uit naar het nieuwe album!

Kortom, heel geslaagde dag en weekend!
De foto’s zijn nog niet compleet. We zullen die later nog aanvullen als we ze uitgezocht hebben. We hadden er een klein miljoen gemaakt of zo. Ik schrijf wel een hint hierboven als het zo ver is. Kom dus vooral regelmatig terug!