Leeuwarden – de bibliotheek natuurlijk

Gisteren eindelijk weer eens een bezoek gebracht aan Leeuwarden. Een bezoek aan de bibliotheek in de Blokhuispoort stond namelijk al heel lang op mijn bucketlist. De bibliotheek is ook uitgeroepen tot de beste van 2019. Maar ja, het is zo’n enorm eind met de trein hè. En ik was ook een beetje bang voor ‘afdwalende gedachten’ in Friesland. Sorry.
Maar tegelijkertijd een bezoek aan een aortadissectielotgenoot die ik eerder al telefonisch sprak, deed me de knoop doorhakken. Die uiteindelijk heel geslaagde ontmoeting kwam in de plaats van een eerder gedacht bezoek aan Tresoar.

Een heel leuke dag in Leeuwarden doorgebracht. Beetje lukraak door de stad gedwaald, een stad die ik best aardig ken – geloof ik. Mooi daar. Typische sfeer ook. Ik heb wat met Friesland 😉 .

Afijn, de bibliotheek in de Blokhuispoort. Ik citeer even schaamteloos Wikipedia: de Blokhuispoort is een gebouwencomplex dat tot december 2007 dienst heeft gedaan als huis van bewaring in de stad Leeuwarden. Het huidige gebouw is in de tweede helft van de negentiende eeuw gebouwd op de plaats waar al rond 1500 een gevangenis stond. De Blokhuispoort staat op de zuidoostelijke hoek van de oude binnenstad. Het heeft in de eeuwen vele aanpassingen en uitbreidingen ondergaan en heeft sinds 1580 dienstgedaan als gevangenis. In de vorm die het nu heeft is het complex 130 jaar oud en heeft 180 cellen. De Blokhuispoort kon niet meer voldoen aan de hedendaagse (brand)veiligheidseisen die werden gesteld aan een penitentiaire inrichting. De Blokhuispoort is vooral ook bekend van ‘De Overval’ door het Nederlands verzet op 8 december 1944. Er ging aan deze heldendaad een uitgewerkt plan vooraf om te voorkomen dat de nabij gelegerde Duitsers werden gealarmeerd. Op de avond van 8 december werden 51 verzetsmensen door hun vrienden van de KP uit de cel bevrijd waarbij niet één schot is gelost. (Meer over de Overval op Wikipedia)

Wat is zo’n historisch pand een geweldig spannende plek voor een bibliotheek! Geen grote ruimtes waarin de kasten overzichtelijk staan, maar allemaal kleinere ruimtes – cellenblokken vaak – die verbonden zijn door trappen, trappetjes en gangetjes. Dat het ooit een gevangenis was is nog steeds heel erg duidelijk. Er zijn zo strategisch mogelijk liften geplaatst. Maar ik kan me voorstellen dat minder validen soms wat lastig op sommige plekken kunnen komen. Zo’n gebouw vergt dan ook heel wat medewerkers in de Front Office. Directeur Hans van der Veen – een oud-collega uit Almere, topmens met fijn gevoel voor humor (alleen dat voetbal niet, hè 🙂 ) en liefhebber van Jethro Tull en Martin Barre – vertelde me dat er dan ook veel vrijwilligers rondlopen. Hans en ik lijken ongeveer dezelfde kijk op vrijwilligerswerk te hebben: als het maar geen betaald werk verdringt of bedreigt.
De (aardige!) medewerkers krijgen absoluut een topconditie door de afstanden en trappen. Eentje bekende ook wel heel blij te zijn met de liften soms :-). Waarvan akte.

Uiteraard dragen de horeca (fijne koffie) en alle studie- en vergaderruimtes allemaal namen die aan de gevangenis doen denken: bak, nor, cel, bajes, enzovoorts, enzovoorts. Er zijn er meer dan je kunt bedenken. Woordspelingen zijn er dan ook in overvloed aanwezig 🙂 .  Ik hou het erop dat het een mooie plek is om te zitten.

Natuurlijk was ik een dag later volledig kapot en verzuurd na twee stappen, maar dat was het meer dan waard. Mede door dat andere bezoek in de binnenstad van Leeuwarden.

Mijn fotoreportage staat op Google Photos en kun je zien door op de link of het plaatje te klikken.

Bibliotheek in oude gevangenis.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *