Heel veel aandacht in de media voor de situatie in ziekenhuizen, met name de Intensive Care afdelingen. Ik kijk en lees zo veel als mogelijk. Mijn bewondering voor het personeel dat erbij betrokken is, is bijna grenzeloos. De problemen en situaties waarmee zij te maken krijgen zijn de moeilijkste waarmee je als mens te maken kunt krijgen, denk ik.
Veel denk ik terug aan mijn eigen verblijf op de IC in 2015. Een maand lang. Bijna drie weken lang geïntubeerd. Zwaar delirant. Ze hebben mij er weer van af gekregen en me weer behoorlijk laten functioneren. Dat je iedere dag dat je er ligt een stuk spiermassa/kracht inlevert hoef je mij niet te vertellen. Je krijgt het na een lang verblijf ook nooit meer terug.

De corona patienten, die in slaap gebracht worden, voor een paar weken zelfs. Waar zijn zij in hun slaap? Dromen ze? Gewoon of delirant? Heeft het regelmatige omdraaien van ze invloed op die dromen? Ik kan me er iets bij voorstellen en huiver. Delirant zijn was geen pretje. Nee, de situatie beleven zoals hij werkelijk is, is dat ook niet, maar een delier heeft ook zo zijn negatieve effecten.

Op NPO Start staat de mooie documentaire “Levenslucht – een week op de IC tijdens corona”. Uitgezonden op 1 april. Kijk, huiver en bewonder zonder grenzen: npostart.nl/levenslucht-een-week-op-de-ic-tijdens-corona/01-04-2020/BV_101398849

Meer weten over wat een opname op de Intensive Care betekent en het Post Intensive Care Syndroom? Kijk op de website van IC Connect, de patiëntenorganisatie voor (voormalig) IC patiënten en naasten. https://icconnect.nl/
Er staat daar nu ook een speciale pagina met corona informatie, met name wat er gebeurt bij een ziekenhuis- of ICopname icconnect.nl/coronavirus/

IC Connect is ook aanwezig op Facebook: facebook.com/IC-Connect-en-FCIC-101338778080195/