Op 10 april 1815 barstte de Indonesische vulkaan de Tambora uit. Het is de zwaarste vulkaanuitbarsting in de moderne geschiedenis. De explosie was tot op 2500 kilometer afstand te horen. Na twee maanden bereikte het vulkanische as Londen en een ‘chemisch schild’ hing gedurende drie jaar boven Europa. De zon bleef lange tijd verduisterd. Ook in Europa waren er slachtoffers te betreuren. Er heerste hongersnood. Het jaar 1816 kreeg de bijnaam het ‘Jaar zonder zomer‘.
De Spaanse Griep, zo genoemd omdat er in Spanje er het eerst over werd geschreven, ontstond in de Verenigde Staten en heerste in de periode 1918 – 1919 en eiste naar schatting tussen de twintig en honderd miljoen mensenlevens.

Twee zwarte bladzijden uit de geschiedenis van de mensheid waar wij zelf niets aan konden doen. Gruwelijke rampen. De ene een natuurramp, de andere een gezondheidsramp.

Op dit moment wordt er een nieuwe zwarte bladzijde aan dit geschiedenisboek toegevoegd: het Coronavirus.
De verschillen met begin van de twintigste eeuw zijn duidelijk: communicatiemiddelen zijn veel beter, maar de wereldbevolking is enorm gegroeid en de medische wetenschap is veel beter dan in die tijd. Desondanks is er nog lang geen vaccin. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie WHO en volgens het RIVM niet, nog minstens een jaar lang niet
Dat betekent dat we nog heel erg lang heel voorzichtig moeten blijven. We zijn hier niet binnen drie weken van af!!! Dus wellicht staat ons een jaar zonder zomer te wachten. De zon schijnt wel, maar wij moeten binnen blijven.

Het is verschrikkelijk jammer dat dat niet tot iedereen doordringt. Velen achten zichzelf ten onrechte onkwetsbaar of zijn zó egoïstisch dat het ze niks kan schelen dat ze het virus wellicht overdragen aan een ander, kwetsbaar persoon. Die eerste paar dagen van de besmetting merk je namelijk helemaal niks.

En zo roepen wij dus de maatregelen over ons af. Onze maatschappij kan de verantwoordelijkheid niet zelf dragen. Onthou dat voor als je weer liberaal wilt gaan stemmen.