Het ligt niet in de bedoeling om hier dagelijks mijn politieke ideeën te gaan neerplempen. Maar de recente ontwikkelingen in de Verenigde Staten en waar al niet meer, nopen mij…

Het begint allemaal ernstig uit de hand te lopen. Met een Amerikaanse president die overduidelijk geen afstand wenst te nemen van het fascisme in zijn land is de wereld heel ver de verkeerde kant op aan het gaan. En dan hebben we het nog niet eens over Trump’s nucleaire dreiging jegens Noord Korea. Of is dat zijn endlösung?

Ik had zaterdagochtend niet kunnen bevroeden hoe vreselijk het zou gaan aflopen in Charlottesville. De afschuwelijke beelden van neonazis wapperend met hakenkruis-vlaggen, “blood and soil” scanderend. Uiteindelijk met één zo’n figuur hard en dodelijk inrijdend op de tegendemonstranten. Het zijn de dertiger jaren van de vorige eeuw all over again. In Nederland en de meeste westerse landen is het gebruik van nazi-symboliek in demonstraties godzijdank nog verboden. Maar het lijdt geen enkele twijfel dat ook hier dergelijke demo’s groot zouden zijn, wanneer toegestaan.

Wilders en Baudet die spreken over ‘vervanging van onze bevolking’ en ‘omvolking’. Het is onversneden naziretoriek in een onverdunde rascismesaus. Net als in de dertiger jaren wordt kritiek erop bestreden met het roepen van ‘inperking van vrije meningsuiting’ door ‘linksfascisten’ en als ze het niet meer weten, volgen nòg grovere beledigingen jegens afkomst, geloof, of welke status dan ook.

Ze haten. Ze verspreiden haat. Ze leven alleen nog maar met allesoverheersende haat. Ze willen alles kapotmaken, ook al weten ze niet eens meer waarom. Omdat hun vrienden het ook doen? Omdat hun leven blijkbaar niet bracht waar ze van droomden? Nu maar schoppen naar alles wat nog minder weerbaar is? Ja, maar die Islam-terroristen dan? Huh huh. Die ja. Maar niet alle Islamieten zijn terroristen. Het is zelfs maar een miniem klein percentage. Dat er wel in slaagt ze helemaal op te fokken, zodat ze zich keren tegen dezelfde vijand als waartegen zij vechten.

Zo ga daar maar ’s over nadenken. Of zat je nog met je neus in de boeken uit mijn vorige post? Goed. Heel goed. Er is hoop. Nee, het zijn geen oplossingen. Maar het geeft hoop. Al is dat op zich ook al een soort van oplossing.

Wilders, Baudet. PVV en FvD. Websites als geenstijl (verpakt in hun quasiflegmatieke, quasihumoristische schrijftrant zit veel ultrarechtse stemmingmakerij), de dagelijkse standaard, the post online. Twitterende journalisten als Wierd Duk, Joost Niemöller, Bart Nijman, Jan Roos en Jan Dijkgraaf. Ongetwijfeld vergeet ik er een paar of doe ik een enkeling te veel eer aan. Ze zijn het vergif in de Nederlandse (online) samenleving. We hebben al heel veel van dat vergif geslikt. Zoveel, dat zelfs ‘gewoon rechtse’ politici als Rutte en Buma een deel van de anti-vluchtelingenretoriek overneemt voor winst bij de verkiezingen. En daar nog over juicht ook. We zakken af naar een heel bedenkelijk niveau.

De EU?

Ik worstel met het feit dat ik in mijn kritische houding jegens de EU op één lijn zit met dit soort randfiguren. Ik bestrijd deze EU omdat het de almachtige voorhamer is van het neoliberalisme in Europa. En het neoliberalisme staat vijandig tegenover het individu. Een individu dat niet altijd even sterk is en door het wegvallen van de sociaal-democratie als politieke kracht, volstrekt machteloos is geworden. Alleen vrijhandel en ongelimiteerde winst voor de allergrootsten telt nog.  Al het andere is ondergeschikt.

En daarom blijf ik deze EU bestrijden. Ongeacht wie en waarom dat ook doen. Misschien is er een verband tussen de macht van de EU/het neoliberalisme en de opkomst van het nazisme? Nationaal-socialisme voortkomend uit het falen van de sociaal-democratie? Ik weet het niet. Alles dat ik weet is dat ik een onverbeterlijke linkse socialist ben. En dat ik geloof in een betere wereld.