De lotgenotendag is genieten!

And now for something completely different…
Op 19 september was ik bij de aortadissectielotgenotendag (heel veel punten bij Scrabble). Het was een klein feestje. Feestje? Allemaal mensen met verdomd serieuze aandoeningen?? Ja. Door de verbondenheid. De mensen ontmoeten waarmee je op Facebook zeer openhartig praat over je aandoening. Die je door moeilijke momenten slepen. Met hele goede adviezen kunnen komen. Het is een feestje (der herkenning?). Er werd veel gelachen.

Screenshot website aortadissectie.comEr waren twee heel goede lezingen. Eén door Dr. Michel Verkroost, cardio-thoracaal chirurg in het RadboudUMC te Nijmegen, met een heel goede en duidelijke uitleg over dissecties en  operaties. Een specialist die serieus de tijd nam voor ons.
De andere lezing was van Hanneke Oonk, gezondheidszorgcoach. Zij vertelde over het Post Intensive Care Syndroom. Voor mij een tamelijk onthutsend verhaal. Ik had (na 22 dagen IC) ontzettend veel van de genoemde symptomen. Ik besef dat het AMC en Flevoziekenhuis bij mij toch wel tamelijk slordig geweest zijn met de nazorg.

Natuurlijk is er mijn intense gevoelsleven. Dat was al nooit onderontwikkeld, maar heeft een enorme prikkel gehad door de operatie, het langdurige delirium (delier) en het tamelijk lange IC verblijf erna. Er zit dus ook een fysiologische oorzaak aan. Die kennis helpt niet echt veel. Antidepressiva slikken om de gevoelens te onderdrukken vertik ik vooralsnog.
Ik heb dat gevoel de afgelopen maand volledig de vrije hand gegeven (mogen geven). De gevolgen zijn bekend. Godzijdank heb ik naast Halja nog eens heel veel goede vrienden. En de lotgenotenclub.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *