Ik zit dus weer op LinkedIn. Waarom toch in hemelsnaam?
Nou, omdat ik dus nog steeds die sentimentele dweil ben. Ik lees graag hoe het die lieve mensen die ik tijdens mijn carrière in de bieb heb leren kennen vergaat. Waar werkt die en die nou? Welke ontwikkelingen zijn er nu in de bibliotheekwereld? Wat doen mensen die ik ooit kende nu? Het blijft leuk. Vond zelfs iemand waarvan ik nooit had verwacht dat die een profiel zou aanmaken.
Morgen op stap met een aantal oud-collega’s uit heel Nederland en daarbuiten. We gaan de Koninklijke Bibliotheek bezoeken en den Haag onveilig maken. Ik vind het wel zó leuk! Verheug me daar al een week op!
Auteur archieven: Peter Nugteren
Griep
De laatste keer dat ik griep heb gehad kan ik me eigenlijk niet eens herinneren. Als kind? Jong volwassene? Geen idee.
Maar vorige week zondagochtend ging het ineens mis. Ik wist werkelijk niet meer waar ik was of wat ik deed. Ik was uit mijn bed gedonderd en Halja had 112 gebeld, want ze had gezien dat mijn temperatuur nogal hoog was. Ik herinner me nog de ambulance, met loeiende sirene. Binnengebracht worden, voorzien van allerlei kabels en slangen, inclusief een katheter. Getsie. Heb nog mee liggen kijken hoe dat ding naar binnen ging :-). Maar wel prettig, want je hoeft je over naar de wc moeten niet meer druk te maken. Al is die plaszak wel een confronterend attribuut. De diagnose was griep en een dubbele longontsteking (i.e. ontstoken in beide longen). Via de spoedeisende ging ik twee dagen later naar Cardiologie en nog eens twee dagen later naar ‘mijn’ Longafdeling. Na nog eens twee dagen mocht ik naar huis, waar Halja ook nog zat uit te zieken…
Niets dan lof trouwens voor het Flevoziekenhuis. Wat een goeie artsen, wat een superlief en geduldig verplegend personeel. Een overwegend goeie keuken ook. Twee dagen later bleek er op andere afdelingen ineens schurft te zijn uitgebroken. Shit, maar het was gelukkig snel onder controle.
Gelukkig zijn griep en longontsteking dingen die over gaan, dus afgelopen vrijdag mocht ik weer naar huis om verder bij te komen.
Ik had een stevige deuk opgelopen, want ik kon amper een blokje om ons huis heen lopen. Dus dat wordt na 11 jaar opnieuw aanpoten. Ik hoop dat mijn polyneuropathie niet verergerd is.
Rest nog de vraag: “ja, maar ik was gevaccineerd?”. “Pure pech!” lijkt het antwoord te zijn. Opmerkelijk is wel dat het legertje trollen dat zich baseert op het gedachtengoed van Willem Engel blijkbaar Facebook afstruint op zoek naar plekken om te poepen en hun onwelgevallige commentaar achterlaat onder mijn berichten daar. Fuck ‘m all.
De dingen zoals die voorbijkomen
Vorige week mocht ik zowel op vrijdag als op zaterdag bij de begrafenis van goede vrienden zijn. Vrijdag was dat bij het afscheid van een goede bibliotheekvriendin uit Amsterdam. Ze verloor de oneerlijke strijd van die vreselijke kutziekte die kanker heet. Zaterdag mocht ik aanwezig zijn bij de begrafenis van een vriend die ik misschien pas een jaar of zo kende. Een lieve man met humor en grote liefde voor muziek, met name de muziek van de componist Dimitri Shostakovich. Een week voor zijn plotse dood nodigde hij me nog uit om bij een concert in de Rotterdamse Doelen, zijn zoon, die verhinderd was, te vervangen. Ik kon niet. Vreselijk. Had ik maar. Was ik maar.
Ik had nog zo graag zijn verhalen gehoord en met hem van mooie muziek genoten.
Beide begrafenissen waren trouwens op de mooi gelegen Nieuwe Noorder begraafplaats in Amsterdam Noord.
Een bizarre week trouwens, waarin de wereldpolitiek me ook weer volop bezig hield. Wat leven we toch in een gevaarlijke tijd, waarin twee volidiote dictators op beide zijden van de grote oceaan hun onsmakelijke machtshonger loslaten op de wereld. Van Poetin wisten we het al zoveel langer, Trumps waanzin begint ook langzaam maar zeker tot de rest van de wereld door te dringen. Hij zit er nu bijna een jaar. Hopelijk weten ze hem nu zo langzamerhand weg te krijgen.
Oh ja, de kerstboom staat. Halja is al volop bezig de maaltijden voor te bereiden. Ik wens u een voorspoedig 2026. Ik hoop dat we ook dat jaar in vrede uit mogen zingen.
Gewelddadige stakkers.
Gisteren waren we getuige van een fascistische, extreemrechtse demonstratie in Amsterdam. Waar linkse figuren hard werden uitgescholden. Vooral Femke Halsema en Frans Timmermans moesten het ontgelden. Zij kregen de meest gruwelijke verwensingen naar hun hoofd, inclusief de nazistische Hitler groet en ontelbare Sieg Heils. Timmermans gaat aangifte doen. Hij werd tijdens een interview, op tv zichtbaar, bedreigd.
Het nazistische tuig voelt zich vertegenwoordigd door Geert Wilders. Die ondanks alles toch gewoon weer de verkiezingen gaat winnen. Hij liet zijn eigen kabinet nota bene vallen. Want hij voert liever oppositie. Je kunt er met je kop niet bij.
Wat gaat er straks gebeuren bij de formatie? Zeker weten doen we niks, want eerst naar die stembus. Maar volgens mij gaan we naar een constructie die we eerder ongeveer beleefd hebben. Ook uiterst succesvol. Niet. Dus volgens mij krijgen we een kabinet met VVD, CDA en JA21, gedoogd door Wilders.
En die ultrarechtse Wildersjugend blijft zich net als hun führer wentelen in een slachtoffer rol. Der Geert voert campagne vanuit zijn luie stoel, want hij voelt zich niet veilig. Dus geen moeilijke debatten, waar hij ongetwijfeld zou worden gemangeld door Bontenbal en Timmermans. Slapend weer de grootste worden. In Nederland kan het.