De midlifecrisis…

Tommy Shaw van Styx

Steeds meer mensen die er grapjes over maken. Mijn haar dat ineens weer naar schouderlengte moet. Zoals Tommy Shaw van Styx of Hasse Fröberg van de Flower Kings misschien 🙂 ? Obsessief bezig zijn met dingen uit m’n jeugdjaren. Er komt geen einde aan. Nog even en ik koop een motor om er op zondagochtend mee te gaan ronken. Gelukkig heb ik nooit een motor gehad of begeerd.
Door een raar, maar wel heel leuk, voorval (misverstand) op station Almere Centrum een week lang in dromenland verkeren. Heet zoiets een midlife crisis? 🙂

En kwam dĂ t dan ook door die midlife crisis?

Lees verder

Delirium

Er zijn momenten dat ik me afvraag of dat delirium echt wel voorbij is en dat ik misschien gewoon nog wakker moet worden. Het pijnlijke lichaam waarin ik me voortsleep – en dat hoofd dat niet meer hetzelfde is als vroeger. Het is soms zo moeilijk om te dragen. De angst om de risico’s die ik loop. Kans op vroege dementie onder andere. En dan schrikken als je die gebruiksaanwijzing totaal niet meer kunt bevatten. Geen boeken of lange verhalen meer kunt lezen. En dat je moet nadenken als je voor de spiegel staat. Wat is mijn linkerkant? Waar is mijn werk gebleven?

Lees verder

De lotgenotendag is genieten!

And now for something completely different…
Op 19 september was ik bij de aortadissectielotgenotendag (heel veel punten bij Scrabble). Het was een klein feestje. Feestje? Allemaal mensen met verdomd serieuze aandoeningen?? Ja. Door de verbondenheid. De mensen ontmoeten waarmee je op Facebook zeer openhartig praat over je aandoening. Die je door moeilijke momenten slepen. Met hele goede adviezen kunnen komen. Het is een feestje (der herkenning?). Er werd veel gelachen.

Lees verder