Levens zijn niet mooi of afgerond

Levens zijn niet mooi of afgerond
maar vol breuken en scherven, tragische gebeurtenissen,
toevallige ontmoetingen, dingen die men begon
maar in de steek liet of vergat of verving door iets anders,
reeksen misverstanden ook, met komische uitslag;
dat alles wringt zich dooreen, onherkenbaar geworden
als een dorp na een aardbeving: waar men wroet naar wat men bezat
niet omdat het – een kromgetrokken lepel bijvoorbeeld –
nog zou kunnen dienen, maar om
half uitzinnig, de heilige grond te kussen:
‘Hier was het!’

Van Frida Vogels Uit: De harde kern deel 3 (Van Oorschot, 1994)

Ik kwam dit tegen op de Facebook pagina ‘het mooiste gedicht’. Vond het te mooi om het er te laten staan. Totdat iemand me op de copyrights wijst, natuurlijk 🙂 .

De midlifecrisis en de waarheid zien

Tommy Shaw van Styx

Steeds meer mensen die er grapjes over maken. Mijn haar dat ineens weer naar schouderlengte moet. Zoals Tommy Shaw van Styx of Hasse Fröberg van de Flower Kings 🙂 . Bezig zijn met dingen uit m’n jeugd en dat ene in het bijzonder. Er komt geen einde aan. Nog even en ik koop een motor om er op zondagochtend mee te gaan ronken. Gelukkig heb ik nooit een motor gehad of begeerd.
Een gek voorval op de roltrap van station Almere Centrum bezorgt me een week lang dromen. Is dat nou een midlife crisis? 🙂

Dat ding uit m’n jeugd oprakelen, kwam dàt  dan ook door die midlife crisis?

Lees verder

Delirium

Er zijn momenten dat ik me afvraag of dat delirium echt wel voorbij is en dat ik misschien gewoon nog wakker moet worden. Het pijnlijke lichaam waarin ik me voortsleep – en dat hoofd dat niet meer hetzelfde is als vroeger. Het is soms zo moeilijk om te dragen. De angst om de risico’s die ik loop. Kans op vroege dementie onder andere. En dan schrikken als je die gebruiksaanwijzing totaal niet meer kunt bevatten. Geen boeken of lange verhalen meer kunt lezen. En dat je moet nadenken als je voor de spiegel staat. Wat is mijn linkerkant? Waar is mijn werk gebleven?

Lees verder